مدرسه ،و آموزش و تقویت اخلاق و ادب

اختلاف نظر چه در جامعه و چه در مدرسه در بین گروههایی مثل دانش آموزان یکی از عوامل مهم تغییرات اجتماعی گروهی و فردی محسوب میشود و یک امر مورد نیاز در جامعه و مدرسه به شمار میآید. زیرا نمیتوان گفت همه دانش آموزان یک مدرسه یک شکل و با یک طرز فکر هستند و یک خط فکری را دنبال میکنند و عقاید و نظرات مشترکی دارند. وجود اختلاف نظر و تفاوت افکار و طرز فکر در یک مدرسه یک امر طبیعی است. اگر این امر در درون مدرسه و مشکلات ناشی از آن در آن تأثیرات زیادی بر جای گذارد خشونت، قهر و بسیاری از این رفتارها بیشتر میشود در مقابل شادی و نشاط کاهش پیدا میکند. و این برای محیطهایی چون مدرسه ناخوش آیند است.هنگامی که دانش آموزی تک بعدی به مسئله نگاه میکند و حرف خود را مبنا قرار میدهد و دیگران را سرکوب میکند، در واقع او توانایی پذیرش عقاید مخالف را ندارد و این موضوع مربوط به شخصیت پرورش یافته وی میشود. بنابراین تضاد بین دانش آموزان مدرسه تا حد زیادی ایجاد شکاف خواهد کرد. ریشه بسیاری از اختلافات عمیق در این مسئله وجود دارد و در موارد حادتر اگر از حد معین تجاوز کند به مشکلات بیشتری میانجامد.تحمل اینگونه مسائل که به مقاله ی پرسش مهر96 رئیس جمهور انجامید به عقاید و مخالفتهای دیگران، تربیت افراد، سطح تحصیلات، میزان اعتقادات و باورهای دینی بستگی دارد. اینکه شخصیت فرد در چه خانوادهای پرورش مدرسه ،و آموزش و تقویت اخلاق و ادب...

گام اوّل: هرچه قدر هم که به صحّت گفته خود اطمینان دارید، قبل از اینکه حرفی بزنید، خوب فکر کنید. اگر احساس می کنید هیچ نقطه مشترکی از نظر فکری با نفر مقابل خود ندارید، بازهم در نهایت ادب و متانت تعامل کنید. گام دوّم:سعی کنید با وی همفکری کنید یا حدّاقل به نوعی وانمود کنید که او را درک می کنید. خود را جای دیگری بگذارید. با خود بگویید: “اگر من افکار او را داشتم، زندگی و دنیای من چه فرقی داشت و چطور بود؟”، با ادای این جمله در ذهن خود، می توانید افکار، احساسات و اعمال وی را بهتر درک کنید.گام سوّم:از انتقاد و سرزنش در مورد باورهای قلبی و عقاید دیگران خودداری کنید. این کار نه تنها باعث از دست دادن دوستان شما می شود بلکه منجر به خصومت نیز خواهد شد. اگر به باورهای مذهبی که سالها در درون وی ریشه گرفته است، توهین کنید و آنها را بی معنی بدانید، دیگر انتظار هیچ رابطه دوطرفه یا تفاهم را نداشته باشید. مهّم نیست چقدر آن عقاید را باور دارید، تنها با درک حدّاقل ظاهری می توانید بجای ایجاد دیوار و فاصله، پلی ارتباطی بسازید. گام چهارم:عقاید خود را به دیگران تحمیل نکنید، اگر در مورد باورهای خود، قصد متقاعد کردن فردی را دارید، می توانید با روشی مسالمت آمیز شروع کنید. انتظار پیروی وی از خودتان را نداشته باشید، او هم به عنوان یک انسان متفاوت از شما، حق انتخاب دارد. شاید به مرور زمان، با شما ه مدرسه ،و آموزش و تقویت اخلاق و ادب...

وقتی صحبت از روابط انسانی میشود، منظور، برخورداری از یک سری فضایل و مهارتهای ارتباطی است که باعث میشود انسان ها با توجه به تمامی تفاوتها، اختلافات و گوناگونی در باورها، احساسات و نگرش به زندگی بتوانند برای اعتلای شخصیت خود و بالندگی فرهنگی بشری با یکدیگر به تعامل سازنده پرداخته و کیفیت زندگی خود و دیگران را بهبود بخشند. بدون تردید این فضایل اخلاقی و مهارتهای ارتباطی از اصول کلی و جهانشمولی برخوردارند که همه انسان ها به ارزشمندی و اصالت و صحت آنان باور دارند، حتی اگر بر این باور خود رفتار نکنند؛ فضیلتهایی از جمله خیرخواهی، نوعدوستی، صداقت، رازداری، وفای به عهد و...در میان این ارزشها، احترام به دیگران به نوبه خود از جایگاه ویژهای برخوردار است که طیف وسیعی از احترام به افکار، احساسات، فرهنگها، جایگاه و طبقه اجتماعی و اقتصادی، مذهب و... را شامل میشود.به تعبیر دیگر وقتی انسان ها بتوانند علیرغم تمامی تفاوت ها با تمسک به این فضیلت اخلاقی یعنی احترام به افکار دیگران با یکدیگر ارتباط برقرار کنند، زمینه سوءتفاهمها، احساس خود برتربینی و تحقیر دیگران و دیگر رذیلتهای اخلاقی از بین خواهد رفت. بدون تردید تا زمانی که ما دیدگاه و نگرش و طرز فکر خود را بهترین و کامل ترین دیدگاه نسبت به هر چیز میدانیم، قادر نخواهیم بود، برای افکار و نگرش دیگران، حتی اگر کمترین تفاوت را با دید مدرسه ،و آموزش و تقویت اخلاق و ادب...

بعضی از مربیان معتقدند که توجه به یازده عامل زیر می تواند در گسترش ارزشها به خصوص در ایجاد دوستی و تفاهم بین دانش آموزان ، غنی کردن محیط مدرسه و کاهش مسائل انضباطی مؤثر واقع گردد .این عوامل به طور مختصر به شرح زیر است :1 ـ آموزش مستقیم :ارزشهای اخلاقی مانند مسئولیت پذیری ،احترام به حقوق دیگران ، همکاری ، صداقت ، شجاعت ومهارت های ارتباطی باید در مدرسه برنامه ریزی گردد و مانند سایر دروس به طور مستقیم درکلاس و مدرسه تدریس شود . این ارزشها و رفتارهای منطبق با آن در انسان ذاتی و خودانگیخته نیست ،بلکه در طی رشد کودک و در اثر ارتباط با بزرگسالان باید آموخته و درونی گردد . 2 ـ آموزش مفاهیم : بسیاری از کودکان در بدو ورود به مدرسه درک روشنی از ارزشهای اساسی ندارند .اینان حتی اگر بتوانند مفاهیم فوق را تعریف کنند ، غالباً قادر نیستند آنها را به زندگی روزمره ی خود ارتباط دهند . لازمه ی پرورش اخلاقی کودکان این است که آنان را در درک این نوع مفاهیم و چگونگی تطبیق دادن آنها با واقعیتهای روزمره زندگی آشنا ساخت . 3 ـ به کارگیری زبان مثبت : گفتار و دستورهای مسئولین مدرسه و معلمان وقتی اثر بخش خواهد بود که در محیط آموزشی ،زبان مثبت به جای زبان منفی به کار رود . مثلاً به جای عبارتی مانند به سرجلسه ی امتحان دیر نیایید، می توان گفت که به موقع بیایید. دانش آموزان وقتی بدانند دقیقاً چه انتظاری ا مدرسه ،و آموزش و تقویت اخلاق و ادب...